Ayşenur Akın yazı hayatına bir şiir kitabıyla başlamıştır. Bu şiir kitabının kapağını ilgi çekici ve hoş buldum. Keza ismi de öyle. Koz, kulağa hoş geliyor.

Kitabın içeriğine gelirsek söyleyeceğim ilk şey şairin kafiyeleri ustalıkla kullandığı olur. Günümüz şiirlerinde kafiyenin pek dikkate alınmadığını da baz alırsak bu yönüyle ilgi çekiyor ve okurken ritmik bir hava oluşturuyor. Örnek olarak Kuş Bir Başkasıdır isimli şiirini paylaşmak istiyorum:

Kuş Bir Başkasıdır

Siyah gelinler, siyah geceler, heceler siyah…

Kan kırmızı, kar kırmızı, el kırmızı.

Yaşıt ölümler, eşit boyutlar,

Sanki hiç bilmediğimiz ocaklar, aralıklar.

Sorusu olmayan soru işaretleri,

Kafatasına serilmiş fikrin ikinci eli.

Eşini bekleyen bir kuş düşer omzuna.

Talih kuşu hazırdır hesabına konmaya.

Parmak ucunda dikilirsin sancının,

Damlalarını düşürmeden yağmurlarının;

Gölgen düşer.

Yüz düşer, diz çöker, vakit biter.

Kafesinden guguk kuşları öter.

Zamanın oburluğuna besilenen kuşlar,

Göçüp giderler.

Kafiyelerin yanı sıra öyküvari bir anlatımı var şiirlerin ki bu da beğenimi kazandı. Şairin kendisine özgü bir havası var. Bunu da Şahsın İkinci Hâli şiiriyle göstermek istiyorum:

Şahsın İkinci Hâli

“Yandı, kavruldu ay gece vakti

Abasına doldurmuştu yıldızları

Biz seyretmeden uyuyakalma hali…

Ninnileri ağzında dikili çocukların.

Sol yanında

Kepenkleri kapatmışlık vardı

Demirlerimizi ısıtan

Sokak lambaları

Suni güneşimizi kapatamadı

Ay ve tayfası

Üzerimize yakışan

Kalıbımızda şekil alırdı

İnkâr etmeyin

Hepimizin maddesinde ikinci bir hâl vardı.”

Özellikle son iki dize dikkatimi çekti ve altını çizdim. Doğru bir noktaya parmak basılmış.

Şiirlerin isimleri de dikkatimi çekti. Hayaller Söndürür Lambamı, Son Son Son Yanılgısı, Kayıp Kalpler Bürosu ve Kelebeksiz Uykular gibi farklı ve kulağa hitap eden isimler konulmuş şiirlere.

Sözün özü, şairin özgün ve başarılı şiirleri var. Eğer şiir okumayı seviyorsanız 86 sayfadan oluşan bu şiir kitabını sizlere öneriyorum. Şaire de şiirleri için bolca ilham diliyorum. Belki ikinci bir şiir kitabı daha gelir yahut da farklı bir türle okuyucularını karşılar, kim bilir? Beklemedeyiz.

Esen kalın.

Aleyna Uluç

Samet Türkyurdu, şu ana dek 4 eser sunmuş bir yazar/şairdir. Turuncu Radyo adında bir öykü kitabı, Karga Rüyaları adında bir romanı ve Bulutların Dansı haricinde Düşler Gezgini adında bir şiir kitabı daha vardır.

Bulutların Dansı’nı yorumlamaya öncelikle kapağı ve ismi ile başlamak istiyorum. İsmini içindeki şiirlerden birinden almış olan Bulutların Dansı kulağa oldukça hoş ve naif geliyor. Şiirlerin genel temasına, ruhuna da uyan bu ismi oldukça sevdim. Kapağı da mavi ve sarının iç ısıtıcı bir şekilde koordinasyon edilmesiyle göze hitap etmekte.

Şairin diline geldiğimizde seçtiği kelimelerin özenli, kelimeleri kullanış biçiminin ise tıpkı bulutların dansı gibi narin olduğunu söylemek istiyorum. Melankolik, benzer kelimelerin tekrarlandığı şiirleri sevmeyen biri olarak Samet Türkyurdu’nun kendine has, hoş dilini çok sevdim. Şiirleri içime dokundu ve beğenerek okudum. En beğendiğim şiirlerinden biri de şuydu:

Gözyaşındaki Gamzeler

Rüzgârda savurduğun bir avuç toz misali

At hüzünleri bir bir hiçliğe dağılsın

Yalınayaksan üzülme, bak karşıdan gelene

Ayakları olmayan o adam ayakkabıyı ne yapsın

Kahpe dünya deyip suçlama âlemi,

Bu sonsuz âlemde bir tek sen mi varsın

İnsanım deyip bırakırsan kendini nefsine

Sen kahpe isen dünya sana ne yapsın

Gözyaşlarında gamzeler var bilmezsin sen

Yüreğinle gül, ruhunla sev ki şeytan bile kıskansın

Mutsuz olsan da kimi zaman, umutsuz sakın olma

Ağlarken bile gülümse, gözyaşların parıldasın.

Bu şiiri hem verdiği mesajdan hem de anlatım dilinden ötürü çok sevdim. Şiirin ismi bile fazlaca hoşuma gitti. Gözyaşındaki gamzeler… Ne hoş bir söylem, değil mi?

Sevdiğim bir başka şiiri daha sizlerle paylaşmak istiyorum:

Son

Uçurumun kenarında bu hayat!

Bir kelebek konsa avucuna düşeceksin

Çırpınırken taşlık dip sularda

Bastığında hep yosunluyu seçeceksin.

Fırlamışcasına koskoca dünyadan

Sessiz bir çığlığa koşarken

Güneşe demirlesen de harikulade gemini,

Altın kupada su verseler de öleceksin.

Ani gelir çekip gitmek sessizce!

Çöl ortasında çırılçıplak ağlamak gibi.

Bırakırken bulutlardan bedenini,

Paraşütsüz bir ipi çekeceksin.

Kuş tüyü yastıklar başında

Hülyalar rengârenk kocaman bir tual.

Zaman akmaz mı izlerken takvimi,

Akıbet-i zamanı nasılsa göreceksin.

Hem anlam bakımından hem de dil bakımından zengin olan bu şiirleri okumak benim için oldukça keyifliydi. Siz de eğer şiir okumayı seven biriyseniz Bulutların Dansı’nı gönül rahatlığıyla öneriyorum. Şaire de gönlünden kopanları içtenlikle paylaşmaya devam ettiği bir ömür diliyorum.

Esen kalın.

Aleyna Uluç

Yüksel Yazar, şu ana dek üç şiir kitabı çıkarmış bir şairdir. Üçüncü kitabı olan Merhaba’yı diğer şiir kitaplarından farklı kılan ise tamamiyle tek bir kişiye ithafen yazılmış olmasıdır. Şair, aşık olduğu kadına yazdığı şiirleri bizlerle paylaşmış. Bu sebeple kitabın ön sözünde “Belki de bu yüzden artık benim kitabım demekten vazgeçmeliyim çünkü bu kitapta bana ait olan tek şey kalbim herhalde, onun dışında her satır, her dize, her kelime kalbimin adaşı, yaşama sevincim olan ve emsali olmayan bir kadınla dolu, tamamen ona ait.” demiştir.

Kitap iki kısımdan oluşuyor. Benim çıkarımıma göre ilk kısım daha karamsar şiirleri barındırırken ikinci kısım daha umutlu şiirleri içeriyor. Bu da okuyucuyu karanlık bir yolculuğa çıkarıp yolun sonunda ışığa ulaştırıyor.

İlk kısımdan hoşuma giden bazı kesitleri sizlerle paylaşmak istiyorum.

“Çünkü kalmak yakışırken bazısına, Kimisi mecbur gitmeli.”

“Bir sarılmalık olsun daha ömrü var mı sevdamızın?                                                 Bir dakikasına versek ya da bin sayfasını yazgımızın.”

Şair, ilk kısımda içindeki gelgitli halleri şu dizeyle özetliyor:

“İçimde kıyametler kopuyor

Bir yanım merhaba, diğer yanım elveda.”

Sevdiği kadına yazdığı dizelerin arasında kendisiyle ilgili duygu durumlarını da yakaladım ve onların altını çizdim.

“Çünkü düşmez suretime gölgesi içimde kopan fırtınanın.”

Şair burada hissettiklerini, acısını dışa yansıtamadığını anlatırken aslında birçok kişinin kalbine dokunuyor. Tüm kitap boyunca en sevdiğim dizeler ise şu oldu:

“Kendime benzeyince kimse sevmiyor beni Kırık ruhumla ondan eksik gülümseyişim.”

Şiirleri genel olarak beğendiğimi söyleyebilirim fakat bazı şiirlerde anlam bakımından tekrara düşülmüş, bu da art arda okuyunca sıkıcılığa neden olabiliyor. Demek istediğim, bir şiirde zaten daha önce anlatılmış şeyler birkaç şiirde mevcut. Bunun dışında daha uzun ve içeriği farklı olan şiirlerini daha çok beğendim. “İncelikli Bir Haldir Seni Sevmek” şiiri bahsettiğim şiirlere örnek verilebilir.

Şiir okumayı seven ve bir insanın kalbinden gerçeklikle dökülen hisleri okumak isteyenlere Merhaba’yı öneriyorum. Şaire de şiirlerinin muhatabı olan kişiyle bir ömür mutluluklar diliyorum.

Aleyna Uluç

Halkalı – 2020

Şair Mustafa Pektaş, kitabın ne olduğu üzerine sorulan soruya şöyle yanıt vermektedir; “Şiirin ne olduğundan ziyade nasıl olma(ma)sı gerektiğinden bahsedeceğim. Şiiri, hikayeden ayıran en önemli özellik benzetmelerdir. Ne kadar redif ve kafiye ile donatsanız ne kadar mısralara dökseniz de eğer bir şiirde ucu kapalı olduğu kadar açık benzetmeler yoksa ona şiir diyemezsiniz. Nasıl ki aynı resimde resim sevdalıları farklı duygular hissedebiliyorsa aynı şiirde farklı hikayeler barındırmalıdır şiir. Her insan aynı şiirden kendi hikayesini kendi duygularını okumalıdır. Bu kitap size bu olanağı sunmaktadır”.

Kutlu Yayınevi olarak, Türk edebiyatına bir yapıt daha kazandırmış olmanın verdiği gururla şairimizi kutlar, yayıncılık dünyasında kendisine başarılar dileriz.