Rıza, hızlı adımlarla mahalledeki küçük caminin önünden geçti. Daha akşam ezanına çok vardı. Cami cemaatinden birkaçı büyük dut ağacının altında oturmuş, bir yandan sohbet ediyor, bir yandan da cami imamının akşam ezanını okumasını bekliyordu. Rıza’yı görenlerden biri seslendi.

“Ulan deli Rıza, böyle acele nereye gidiyorsun?”
“İpini mi kopardın yoksa?” diye bir başkası takıldı ona.
Bu sözler üzerine Rıza’ya bakıp gülüşenler oldu.

Rıza kendisine seslenildiğini ve gülüşmeleri duymuştu ama dönüp bakmadı bile. Bir an önce eve, annesine varmak istiyordu. Yaptığı küçük bir yardımdan dolayı mahalle esnafından birinin verdiği paralarla evine sıcak ekmek ve biraz da yiyecek götürüyordu. Kaç gündür doğru dürüst yemek yememişlerdi ana, oğul.

Rıza’ya cemaatten başka takılanlar da oldu.